Apel do współczucia

Przedstawienie konkretnej osoby cierpiącej w taki sposób, by emocja zastąpiła ocenę logiczną tezy lub wniosku.

Mechanika perswazji

Empatia jest ewolucyjnym lepiszczem grupy — bez niej nie powstałyby plemiona. Gdy widzimy cierpienie konkretnej osoby (twarz, imię, historia), neurony lustrzane uruchamiają w nas tę samą emocję; logiczna ocena tezy schodzi na drugi plan. Z tego powodu jedna anegdota o samotnej Polce «przebija» tysiąc statystyk o stabilnych związkach.

Dlaczego to działa właśnie na ciebie

Twój mózg nie odróżnia w pełni tego, co sam przeżyłeś, od tego, co PRZEŻYŁEŚ z bohaterem opowieści — neurony lustrzane symulują cierpienie tak skutecznie, że robi się ci ciasno w gardle przy czytaniu. Ten sam mechanizm sprawia, że płaczesz w kinie. W artykule oznacza to, że historia jednej Pani Anny z Krakowa zmienia twoje przekonania o 18 milionach Polek bardziej niż cokolwiek innego — niezależnie od tego, czy Pani Anna w ogóle istnieje. To nie głupota — to twoje człowieczeństwo wykorzystane przeciwko tobie.

Jak rozpoznać

• Bohaterka/bohater z imieniem, wiekiem, łzawą biografią
• Detale wzbudzające litość (sama z dwójką dzieci, opuszczona po 20 latach)
• Brak danych — historia ma sama udowodnić tezę

Antidotum

Oddziel emocję od argumentu: «Ta historia jest poruszająca — czy jednak udowadnia ogólny wniosek artykułu?»

Przykład

List czytelniczki o własnym rozczarowaniu związkami w Polsce użyty jako argument o stanie 18 milionów Polek.

Źródło: Arystoteles, «Retoryka» — pathos jako jeden z trzech środków przekonywania